همین و دیگر هیچ ...

این روزا خیلی فال می گیرم !!!!!!! اگه بد بیاد می گم حافظ تو رو خدا راست بگو و اگه خوب بیاد بازم میگم حافظ تو رو خدا راست بگو! و در هر صورت دوباره می گیرم!

خیلی وقته آپ نکردم. حوصله خودمم نداشتم چه برسه ……..  به خودم!

این چند وقته یه اتفاقهایی افتاد که خیلی از باورهام نابود شدند. تمام آنچه بهشون اعتقاد داشتم ........... همیشه فکر میکردم تا انگشت به در کوفتن کس رنجه نکنی، کس مشت به در کوفتنت رنجه نمی کنه! فکر میکردم تا با احساس کسی بازی نکنی با احساست بازی نمیشه! ....... چه ساده بودم!!!!! هنوز هم هست ولی تلخ شدم!

نمی دونم آخر این بازی که من به اشتباه واردش شدم چیه اما هنوز هم یه حس سمج درونم هست که گولم میزنه. منم بهش میگم چقدر درست گفته گابریل گارسیا مارکز: "هیچ کس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود!"

همین!

 

- قصه ما به سر رسید کلاغه به خونه اش نرسید... دیگه بریم غذا بخوریم!

.

.

.

- چرا غذاتو نمی خوری؟!

: من میگم محبوبه جون! آخه چرا مامان شنگول و منگول باید اوانارو تو خونه تنها بذاره که آقا گرگه بتونه بیاد بخورتشون؟؟؟؟؟

 

فقط ۴سال و نیم داره!

 

میگه: بابام زورش خیلی قویه! اگه با تفنگ آبپاش به خورشید شلیک کنه، خورشید می افته ...

.

.

.

فقط چهار سال ونیم داره..!!!

 

از پیاده رو می رفتم که حس کردم کسی دنبالم میدوه، پشت سرم رو نگاه کردم، یه پسر بچه دوازده - سیزده ساله بود:

_ سلام خاله!

: سرتا پاشو ورانداز کردم و با تردید، جوابشو دادم

_ خاله! 200 تومان به من میدی نون بگیرم!!!!!!!!!!!!

 دشت از بوی سبزه باران خورده پر شده بود، دلش هوای دویدن کرد اسب چوبی غمگین!

 تاگور :

آرزویم این است که :گاهی روبرویت بنشینم و تمام کارهای نیمه تمامم  را کنار بگذارم!                                                                                                                                                                                                                          

میخوام این پست رو تقدیم به همه اونایی بکنم که دقیقا یک سال و چند روزه که ندیدمشون!!!!!

بچه های نجیب و پرطاقت و دوست داشتنی روزبه 1. به یاد تمام لحظه های عجیب و غریب و تکرار نشدنی با هم بودنمان.

شب بیداری ها و درددل ها روی سنگ همیشه داغ گوشه حیاط، سحرهای ماه رمضان،شب های امتحان، پیج های وقت و بی وقت!!!، زنگ تلفن، سوپر مارکت آپادانا، شبهای مخوف جشن تولدها!!!!، لذت راحت خندیدن بدون هراس از کمیته انضباطی، شبای یلدا، خانم نوروزی و خیلی چیزای دیگه که یادآوری بعضی هاشون، قشنگ و لذت بخش نیست اما به هر حال بخشی از خاطرات مشترک ماست.

این پست رو تقدیم می کنم به: ستاره، فاطمه، فرناز، پروانه، زهرا، مروئه، سارا و فرزانه، صبا (هم اتاقی هرگزم)، مینا و خواهرش، هری !!!! و همه بچه هایی  که روزبه1 براشون فقط یه اسم نیست، زندگیه.

برای اونا آرزوی سلامتی و موفقیت دارم و برای خودم آرزوی دوباره دیدنشون رو.

 

سلام

اسم من محبوبه است

وبلاگم هم تازه به دنیا اومده...

هنوز خیلی کوچیک و ضعیفه . اما من بزرگش میکنم!